nic co jest czymś.

och życie...

- Przestań marudzić! Zacznij się cieszyć!

- Ale czym ja mam się cieszyć? 

- Jak to czym? ŻYCIEM! 

Wierzę w cuda i chciałabym, żeby taka miła pani Grażynka wyzdrowiała. Kobieta, która potrafi cieszyć się życiem. Pełna dobroci i wiary... 

Dzisiaj Ciocia przyjechała i wspomniała, że "jest już źle", i że są tylko dwie szanse - albo jedna chemia albo druga. 

A ja mówię, że jest jeszcze jedna szansa - cud. 

Brakuje mi tchu jak myślę sobie o tym, jak czasami bardzo nie doceniam tego życia, które mam. 

Jestem zdrowa. 

Ktoś mnie kocha.

Ja kocham.

Mam przyjaciół.

Mam co jeść.

Własny pokój.
Rodzinę.

Kupiłam buty o których marzyłam.

Świeci słońce.

Jestem zazdrosna.

Mam o kogo być zazdrosna.

Mam dresy w których mogę biegać.

Mam szansę samorealizacji.

Czasami mam zapalenie pęcherza. 

Złamię paznokieć. 

Jak upiekę babkę to wyjdzie zakalec.

Mam czas i możliwości, żeby się uczyć.

Umiem czytać.
Mogę włączyć światło.
Mam tego starego laptopa, na którym teraz klepię.
Prawo jazdy.
Mogę iść na spacer.
Sąsiadom powiedzieć "dzień dobry".
Pani w sklepie życzyć "miłego dnia".

W każdej chwili mogę napić się gorącej herbaty... i nawet posłodzić ją miodem!

To naprawdę NIC NIE JEST WARTE?

To jest właśnie ŻYCIE! 

Prawdziwe życie, za które dziękuję Ci dzisiaj Panie Boże.

Z całego mojego niezgrabnego serca - dziękuję.